Δέκα φράσεις που χρειάζεται να λέμε καθημερινά στα παιδιά

Λέξεις και φράσεις που αξίζει να χρησιμοποιούμε καθημερινά και συστηματικά, ανάλογα με την περίσταση, για να ενισχύσουμε την αυτοπεποίθηση και τον αυτοσεβασμό των παιδιών, καθώς και το πολύτιμο συναίσθημα σύνδεσης και μοιράσματος μέσα στην οικογένεια:

1. “Σ΄ ευχαριστώ!”: Μοιάζει αυτονόητο, αλλά πόσο συχνά ευχαριστούμε τα παιδιά μας, αναγνωρίζοντας την προσπάθειά τους να μας βοηθήσουν; “Σ΄ευχαριστώ που έστρωσες το τραπέζι. Εφτιαξα τη σαλάτα όσο με βοηθούσες”. “Σ΄ευχαριστώ που βρήκες τη χαμένη θήκη του cd μου” κοκ.

2. “Πες μου κι άλλα”: Η φράση – κλειδί για άμεση σύνδεση, χωρίς κριτική και υποδείξεις (τουλάχιστον άμεσα). Δίνει το πράσινο φως για να λυθεί η γλώσσα και ν΄ανοίξει η καρδούλα του παιδιού, που μπορεί να αρχίσει να λέει οτιδήποτε το απασχολεί: από την προπαίδεια που μόλις έμαθε μέχρι το πόσο εντυπωσιακό ήταν το πολύχρωμο κασκόλ της δασκάλας του. Στην πραγματικότητα δεν έχει τόσο σημασία τι θα πει, όσο το να νιώθει άνετα να μιλάει με φυσικό τρόπο για την καθημερινότητα και η οικειότητα που αναπτύσσεται μέσα από μια επικοινωνία που ρέει.

3. “Μπορείς!”: Η λέξη – σφραγίδα που αντανακλά την εμπιστοσύνη μας στο δυναμικό του. Η παρότρυνση του γονιού είναι αυτή που κάνει τη διαφορά όταν το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση για να συνεχίσει την προσπάθεια, για να δοκιμάσει κάτι καινούργιο, για να κάνει το πρώτο βήμα, για να επιμείνει απέναντι στη δυσκολία.

 

4. “Πώς μπορώ να βοηθήσω;”: Η προθυμία μας να βοηθήσουμε (προσοχή, λέμε απλώς να βοηθήσουμε όχι να κάνουμε τη δουλειά για λογαριασμό του) προσφέρει το πολύτιμο συναίσθημα της υποστήριξης στο παιδί. Το εξοικειώνει επίσης με μια πιο γενναιόδωρη και ακομπλεξάριστη συμπεριφορά που μπορεί να υιοθετήσει το ίδιο απέναντι στους συνομηλίκους του.

 

5. “Ας βάλουμε όλοι ένα χεράκι για να…”: συμμαζέψουμε το σπίτι, καθαρίσουμε το δωμάτιο, φυτέψουμε τον κήπο…κοκ. Υπάρχει πιο όμορφος τρόπος για να μάθουν τα παιδιά την αξία της συνεργασίας και της συλλογικότητας, ώστε να γίνονται όλα πιο αποτελεσματικά, πιο εύκολα και πιο γρήγορα;

 

6. “Τι θα ΄λεγες για μια αγκαλιά;”: Ο πιο γλυκός , άμεσος, υπέροχος τρόπος για να δείξουμε τρυφερότητα, υποστήριξη, αγάπη… Ισως όσο τα παιδιά μεγαλώνουν να αλλάζει και ο τρόπος που θέλουν να τους εκδηλώνουμε την τρυφερότητά μας: μπορεί να θέλουν αγκαλιά “διαρκείας” ή ένα χτυπηματάκι στην πλάτη ή ένα φιλάκι στο μάγουλο ή μια γρήγορη αγκαλιά…

 

7. “Παρακαλώ”: Διαχρονική και κλασική λέξη όταν ζητάμε οτιδήποτε από το παιδί. Στο κάτω κάτω δείχνει στοιχειώδη ευγένεια, το χρησιμοποιούμε με τους ξένους, γιατί όχι και με το παιδί μας;

 

8. “Μπράβο, τα κατάφερες!”: Η λεκτική επιβράβευση από έναν περήφανο γονιό δίνει φτερά στο παιδί για να επιστρατεύσει τις δυνάμεις του και να ανοιχτεί σε νέα επιτεύγματα. Προσοχή: Να λέμε το μπράβο όταν το νιώθουμε πραγματικά και για μια συγκεκριμένη προσπάθεια ή συμπεριφορά. Αν το λέμε με ευκολία για καθετί χάνει την αξία του!

 

9. “Είναι ώρα για …”: … ύπνο, μελέτη, ξεκούραση, να κλείσει η τηλεόραση κοκ. Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει ένα σταθερό πλαίσιο μέσα στο οποίο τα παιδιά λειτουργούν και είναι δουλειά του γονιού να το παρέχει και να το τηρεί, ειδικά όταν τα παιδιά είναι ακόμα μικρά.

 

 10. “Σ΄ αγαπώ!”: Δεν αρκεί να το νιώθουμε, χρειάζεται να το λέμε και να το ξαναλέμε! Οσο πιο συχνά λέμε “σ΄αγαπώ” τόσο πιο συχνά το ακούμε και η ζωή γίνεται όλο και πιο όμορφη! Οσο για τα παιδιά, τα θεμέλια της αυτοεκτίμησής τους είναι τα “σ΄ αγαπώ”, σε λέξεις και πράξεις, που εισέπραξαν από τους γονείς τους!

 

 

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

καλή χρονιά με τη συντροφια σπουδαίων ανθρώπων

http://www.os3.gr/arhive_afieromata/gr_afieromata.html
 

Ένα ακόμα νέο ξεκίνημα

Κάθε Σεπτέμβρη με το ξεκίνημα των σχολείων, όσοι εμπλέκονται σ’ αυτό που ονομάζομαι εκπαιδευτική πράξη, κάποιοι όχι όλοι, θέτουν στόχους, αναθεωρούν, ίσως και να αναστοχάζονται.

Όλοι οι ενήλικοι κουβαλάμε την αίσθηση πως είμαστε παιδιά, άρα και εξαρτημένοι από την δύναμη των άλλων και πως συνάμα μας επιτρέπεται και η αφέλεια. Από την άλλη άνθρωποι με εξουσία, όπως ο εκπαιδευτικός όσον αφορά την τάξη του, είναι συνηθισμένο να αναπτύσσει  μία αίσθηση μεγαλείου και πολλές φορές για να καλύψει την πεποίθηση πως είναι ένα συνηθισμένο άτομο, άρα  δίχως και ιδιαίτερη επίδραση στους άλλους. Σε πολλούς η αίσθηση παντοδυναμίας λειτουργεί αμυντικά, όπου τους προστατεύει από αισθήματα τρόμου, θλίψης ή και εξευτελισμού.

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

     Είναι αλήθεια πως οι περισσότεροι από εμάς αναβάλλουμε τις περισσότερες φορές να δείξουμε έμπρακτα και να εμπιστευτούμε τα παιδιά, τα οποία και θέλουμε να καθοδηγούμε, τρομάζουμε πολλές φορές στο να ασχοληθούν με κάτι το οποίο δεν εγκρίνουμε, είμαστε όμως εντελώς μακριά από τη ψυχοσύνθεσή τους, βάζουμε και χτίζουμε τοίχος στην επικοινωνία μας, οδηγούμαστε στην ένταση και το ερμητικό κλείσιμο αυτής. 

ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΜΦΕΤΑΜΙΝΕΣ

Μαθητές αναζητούν απεγνωσμένα την επιτυχία μέσα από τις αμφεταμίνες

Την προηγούμενη εβδομάδα οι New York Times προέβησαν σε ένα πολύ ενδιαφέρον διάβημα: προσκάλεσαν μαθητές και φοιτητές να υποβάλλουν τις προσωπικές ιστορίες τους όσον αφορά τη χρήση συνταγογραφημένων ψυχοδιεγερτικών ναρκωτικών ουσιών με σκοπό τη βελτίωση της διανοητικής απόδοσής τους στην αρένα της ακαδημαϊκής σταδιοδρομίας.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΗΣ

ΜΕΡΟΣ Β 

Εκπαιδευτικός και μαθητής: Οδηγίες «πλοήγησης» μέσα στην τάξη

 ΜΕΡΟΣ Α

Οδηγίες σε γονείς με μαθητές με μαθησιακές δυσκολίεs

 Οφείλει να ενημερωθεί για όλα τα ζητήματα που σχετίζονται και ορίζουν τη διαταραχή. Τα αναπτυξιακά, τα μαθησιακά, της συμπεριφοράς και τα συναισθηματικά.

ΜΕΛΕΤΩ ΓΙΑ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ – ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑΤΑ

ΜΕΛΕΤΩ ΓΙΑ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ – ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑΤΑ
          Εντοπίζω την ύλη πάνω στην οποία θα εξεταστώ.

Αναζητώ την ύλη αυτή, που θα μελετήσω στο βιβλίο, τα φυλλάδια που έδωσε ο / η εκπαιδευτικός, ό,τι σημείωσα πάνω στο βιβλίο και ό,τι σημείωσα στο τετράδιο μου.